Van erfgoed naar thuis: Een kippenschuur wordt woning

Van oude kippenschuur naar toekomstbestendige gezinswoning

Voor een jong stel met een baby op komst betekende de verhuizing naar het buitengebied een nieuwe start. Ze zochten een plek waar hun kind kon opgroeien in het groen en waar ze dichter bij de natuur konden leven. Hun nieuwe woning, een voormalige kippenschuur die in de jaren ‘70 was omgebouwd tot woonhuis, had echter een ingrijpende verbouwing nodig om aan hun woonwensen te voldoen.

Bouwen binnen de beperkingen van cultuurhistorische waarde

Bij de aankoop van de woning waren de bewoners niet volledig op de hoogte van de regelgeving rondom het pand. Pas bij het haalbaarheidsonderzoek werd duidelijk dat er een cultuurhistorische waarde op rustte, waardoor de mogelijkheden voor aanpassingen beperkt waren. Dit vroeg om een doordachte architectonische benadering, waarin zowel respect voor de bestaande contouren als de wens voor een open, ruimtelijk huis samenkwamen.

Daarnaast lag er een sterke focus op het creëren van een open plattegrond met een natuurlijke overgang tussen binnen en buiten. De woning moest een constante connectie met de tuin bieden, waarbij het zicht op de imposante treurwilgen centraal stond. Het toevoegen van extra ruimte moest niet alleen functioneel zijn, maar ook naadloos opgaan in het landschap en de bestaande architectuur.

Een subtiele uitbreiding met respect voor het verleden

In plaats van een conventionele uitbouw werd gekozen voor een nieuw volume dat haaks op de bestaande woning werd geplaatst. Dit zorgde niet alleen voor extra ruimte, maar creëerde ook een natuurlijke scheiding tussen het openbare en privégebied. Door gebruik te maken van een contrasterend, maar natuurlijk materiaal kreeg de uitbreiding een eigentijdse uitstraling, zonder afbreuk te doen aan de oorspronkelijke structuur.

Om de relatie met de tuin te versterken, werd de buitenschil zo gesloten mogelijk gehouden aan de openbare zijde, terwijl de gevel richting de tuin juist werd geopend. Hierdoor blijft de woning altijd in contact met het landschap en zorgen afgeschuinde negges voor een optimaal zicht op de treurwilgen, alsof je naar een levend schilderij kijkt.

De transparante entree fungeert als verbindend element tussen oud en nieuw, waarbij de vorm geïnspireerd is op de oorspronkelijke structuur van het perceel. De nieuwe uitbreiding blijft ondergeschikt aan de hoofdbouw, zoals de oude kippenschuur dat ooit was, maar biedt wel alle moderne gemakken die nodig zijn voor een toekomstbestendig thuis. Het groene dak zorgt ervoor dat de uitbreiding subtiel opgaat in de omgeving en draagt bij aan een duurzame en natuurlijke inpassing in het landschap.

Om ook de bestaande woning te optimaliseren, werden dakkapellen toegevoegd aan het oorspronkelijke volume, waardoor de eerste verdieping werd teruggegeven aan de kinderen. Door het behoud van de vide blijft er een verticale verbinding tussen de woonruimtes, wat de openheid en ruimtelijkheid in de woning versterkt.

Het resultaat is een woning waarin oud en nieuw op een natuurlijke manier samensmelten. Met respect voor de cultuurhistorische waarde is een moderne, lichte en open woonomgeving gecreëerd, waarin de bewoners elke dag in verbinding staan met het landschap dat hen zo aantrok naar deze plek.